۱۳۹۵ بهمن ۱۶, شنبه

داستان مظلومیت مردم جنوب ( کرانه هلیل تا جازموریان)


در سال ها نچندان دور مردمی در صلح و صفا ارامش در کنار تالابی به وسعت دریاچه ای  به کشاورزی و دامداری و گاه ماهیگیری  مشغول بودن و در فصول سال میزبان پرندگان مهاجر بودن   به ناگه آب کم کم کمتر شد
 مردم ان دیار  به دنبال اب امدند و امدن تا اینکه که به دیوار لعنتی وبزرگ بنام سدجیرفت برخورد کردند که تا چشم کارمیکرد عظمت این دیوار لعنتی وخانمان سوز بود و دیگر نتواستند  دیوار  را بشکافند و به خانه برگشتند و از همان آب کمی که در تالاب باقی مانده بود استفاده کردن تا این که اب تالاب ب دلیل نیامدن باران و وجود سد بی خاصیت خشک شد و کشاورزی ها نابود شدند و دام ها تلف و طعمه حیوانات و لاشخورها شدند

و  دیگر صدای آواز پرندگان مهاجر و خوش صدا در آن دیار شنیده نشد

با خشک شدن تالاب و باد هایی که به باد شمال معرف است و روز ها و روزها  در حال وزیدن بود ، این بار  گرد و خاک های کف تالاب را به همراه داشت و تمامی هم نداشت تالاب به بیابانی همچون کویری بی اب علف تبدیل شده بود دیگر کسی از دست این باد و گرد خاک هایی که ماه ها و ماه ها ادامه داشت در امان نبودند
و دیگر امیدی به زندگی در ان دیار نداشتند.وکسی از حال وروزگارشان باخبر نبود.
 مجبور به کوچ از ان دیار شدند و برای نجات فرزندان بی نوا از گرسنگی مجبور به کارگری در گلخانه ها و مزارع بلاد های دیگر  شدند.آن هم به چه فلاکت وخاری خدانصیب هیچ بشری نکند.
 و هم اکنون مردم ان دیار با صفا به سختی و مشقت در حال سپری کردن ادامه حیاط هستند

اما این پایان ماجرا نبود در بالا دست تالاب و در حاشیه رودی که مردمی که   7000سال در ان محل زندگی میکردند و از سهم کمی که از آب پشت دیوار جهنمی داشتند استفاده میکردند که ناگه متوجه کمی آب شدن
وقتی علت را از حاکمان شهر جویا شدن خبر از دو دیوار دیگر در بالا دست شدن و ی لوله جهنمی که گویا قرار است آب را به مزارع و باغات شخصی حاکمان و اطرافیان و ثروتمندان  رسانند

 ولی این بار مردمان ان دیار 7000هزار ساله به حاکمان ظالم دوران  معترض شدن فریاد سر دادند و این فریاد تا تالاب رسیده  و بیداری این مردمان خواب الود و بی نوا در پی داشت
این بیداری  در حال شکل گیری ایست  این بار با وحدت همدلی و اتحاد و همصدایی گوش فلک را کر خواهیم کرد
 و حق چندین ساله  این مظلومان را پس خواهیم گرفت و دوباره تالاب را پر آب و با  گرد و خاک خداحافظی ، و با پرندگان مهاجر آشتی خواهیم کرد

به امید احیای دوباره رود هلیل کهن و تالاب بین المللی جازموریان و ادامه حیات در این سرزمین

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر